Wydma Łącka – największa ruchoma wydma w Polsce
Wydma Łącka to wzniesienie wydmowe o zmiennej wysokości w zależności od pory roku, sięgające średnio od 30 do nawet 42 metrów nad poziomem morza. Znajduje się na Mierzei Łebskiej w Słowińskim Parku Narodowym i jest uznawana za najwyższą ruchomą wydmę w Polsce oraz drugą najwyższą wydmą ogólnie, zaraz po Wielbłądzim Grzebiecie. Nazwa pochodzi od dawnej wioski Łączka, zasypanej przez piaski około 300 lat temu, co świadczy o potędze naturalnych procesów kształtujących ten obszar.
Wydma Łącka należy do ruchomych wydm, które przemieszczają się pod wpływem wiatru wiejącego z zachodu na wschód, przesuwając się rocznie od 3 do 10 metrów i bezlitośnie zasypując kolejne połacie lasu. Stok zachodni jest długi i łagodnie nachylony, podczas gdy stok wschodni jest znacznie krótszy i wyraźnie bardziej stromy. Wysokość rozległej wydmy zależy od siły wiejących wiatrów – wiosną i latem osiąga szczytową wartość około 42 metrów, natomiast jesienią i zimą przy huraganowych wiatrach spada do około 30 metrów. Wydma Łącka zajmuje obszar około 500 hektarów pomiędzy Jeziorem Łebsko a Morzem Bałtyckim, tworząc pustynny krajobraz.













