Ratusz w Kołobrzegu – neogotycka perła na starówce
Ratusz w Kołobrzegu to monumentalna neogotycka budowla wzniesiona w latach 1829-1832 według projektu wybitnego pruskiego architekta Karla Friedricha Schinkla. Powstała na miejscu średniowiecznego ratusza z XIV wieku, który został zniszczony w 1807 roku podczas oblężenia miasta przez wojska napoleońskie. Król Fryderyk Wilhelm III przeznaczył na budowę 30 tysięcy talarów – równowartość dzisiejszych kilku milionów złotych – aby wynagrodzić mieszkańcom straty poniesione podczas heroicznej obrony miasta.
Schinkel czerpał inspirację z podróży po Szkocji, co wyraźnie widać w architekturze budynku przypominającego średniowieczny warowny zamek. Charakterystyczne wieżyczki, blankowanie na murach, masywna konstrukcja z czerwonej cegły oraz centralna wieża zegarowa z herbem Kołobrzegu i godłem Polski tworzą niezwykłą kompozycję. Budynek ma kształt litery C z otwartym dziedzińcem od strony południowej, gdzie przed II wojną światową stał pomnik króla Fryderyka Wilhelma III.
Co ciekawe, podczas budowy ratusza w Kołobrzegu architekt wykorzystał fragmenty zniszczonego gotyckiego ratusza – zachował XV-wieczne piwnice oraz północno-zachodni narożnik z ozdobnymi kolumnami. Dzięki temu ratusz stanowi połączenie dwóch epok – gotyku i neogotyku – które są widoczne w różnej wielkości i kolorze cegieł, kształcie okien oraz kamiennych detalach.










