Zapora Wodna Międzygórze – historia i znaczenie
Zapora w Międzygórzu to murowana zapora wodna na potoku Wilczka, prawobrzeżnym dopływie rzeki Nysa Kłodzka, która tworzy suchy zbiornik retencyjny o pojemności 830 000 metrów sześciennych. W 1897 roku Odra zalała znaczne obszary Dolnego Śląska, co było impulsem do budowy szeregu zbiorników w dorzeczu Odry, a zgodę na budowę zbiornika na potoku Wilczka uzyskano 6 listopada 1901 roku. Prace budowlane rozpoczęto w 1905 roku, a budowę zapory zakończono 1 kwietnia 1909 roku.
Zapora posadowiona jest bezpośrednio na gruncie skalistym, ma kształt łuku o promieniu 250 metrów i jest murowana na zaprawie cementowej z kamienia. Kamienna zapora ma ponad 29 metrów wysokości i 110 metrów długości w koronie, a zbiornik może pomieścić prawie 1 milion metrów sześciennych wody. Wielokrotnie ratowała tereny niżej położone łagodząc skutki okresowych powodzi. Podczas powodzi tysiąclecia w 1997 roku zbiornik wypełnił się całkowicie i woda przelewała się przelewem powierzchniowym, osiągając poziom 25 centymetrów ponad przelew. Zapora Wodna w Międzygórzu wytrzymała napór wody, a następnie została gruntownie odnowiona i wzmocniona.














